Pink Project

In 1985 kocht ik een 12″ van Pink Rhythm getiteld Can’t Get Enough Of Your Love:

Een toen geweldige plaat met o.a. John Rocca van voor die tijd Freeez (I.O.U.). Daar ga ik vanavond niet heen maar wel naar Pink Project. Wat scheelt het.

Pink Project is een Nederlandse band die wereldwijd successen boekt met het spelen van songs van Pink Floyd. Vanavond komen met name songs aan bod van de albums The Wall en The Divison Bell.

En dat is niet alleen leuk omdat ik zeer gecharmeerd ben van Pink Floyd (lees ook hier) maar ook omdat ik met zoon Max naar dit concert ga. En niet omdat Max mee moet maar omdat hij zelf graag wil. Sterker: Max schijnt een maand of veel geleden al eens aan mij gevraagd te hebben of ik met hem naar Pink Project wilde. Dat is compleet langs mij heen gegaan. Of ik heb niet goed geluisterd en dacht dat hij naar Pink Rhythm wilde. En omdat ik, behalve genoemde song, verder niets ken van Pink Rhythm, heb ik daarom wellicht “nee” gezegd. Maar vanavond gaat het alsnog goed komen. Bij Pink Project. Met Max. Leuk!

Pink Floyd

Dat is een tijd geleden. 17 september! Dat is ruim drie maanden geleden. Ja, sorry: ik heb met wat medische ongemakken vertoefd. Niks ernstigs maar wel lastig en dat is een van de redenen dat ik deze website ietwat heb laten versloffen. Maar zo als zo vaak is het voornemen nu om hier weer regelmatig een berichtje te plaatsen.

Het was volgens mij in de zomer van 1988: enkele toenmalige collegae maakten me attent op het feit dat Pink Floyd zou optreden in de Rotterdamse Kuip. Ik kende Pink Floyd wel. Ik had in 1979 het dubbelalbum The Wall aangeschaft, uiteraard op vinyl, naar aanleiding van het single succes van Another Brick In The Wall part 2. Ik vond het album best wel goed kan ik me herinneren. Omdat ik in die tijd eigenlijk nooit een tweede album van een band of artiest kocht om mijn verzameling zo divers mogelijk te houden en omdat ik het album nu ook weer niet zo goed vond dat ik reikhalzend naar de opvolger uitkeek, had tot gevolg dat ik Pink Floyd niet echt heel aandachtig ging volgen.

Veel later kocht ik wel de dubbel cd Delicate Sound Of Thunder maar het kan ook zijn geweest dat ik kopietjes had gemaakt toen ik deze dubbel cd leende van iemand. Ik weet het niet precies meer. Wat ik nog wel weet dat ik ook dit live album erg goed vond maar nog steeeds werd ik niet echt een Pink Floyd fan.

Hoe het wel kwam weet ik ook niet meer precies maar op een gegeven moment verdiepte ik me wat meer in deze Engelse band. Enige tijd geleden heb ik ook de volledige Pink Floyd collectie via slinkse wijze aan mijn digitale muziekverzameling toegevoegd. Ook heb ik de dvd’s bekeken van de box The Early Years. Ik kwam er wel achter dat een aantal nummers uit deze beginperiode van de band mij ietwat te experimenteel was. Maar het latere werk kon mij zeker wel bekoren. Toen de box The Later Years werd aaangekondigd, werd mijn aandacht dan ook getrokken. Omdat de muziek die in deze box als geluid en beeld wordt aangeboden mij zeer aanspreekt, heb ik deze prachtige box aangeschaft. De doos bevat maar liefst vijf cd’s, zes Blu-Rays / vijf DVD’s, twee 7″ vinyl singles, diverse (foto) boeken en wat memorabilia. En het is genieten geblazen. Ik heb nog lang niet alles gehoord en gezien en de diverse boeken heb ik nog amper beroerd dus ik ga hier nog een boel plezier van beleven in de Kerstvakantie wat mij betreft. Nu maar uitkijken dat ik er geen poedersuiker op knoei. Conclusie is wel dat ik, zoals vaker, weer flink achter de feiten aanloop met Pink Floyd: de band is ondertussen al enige jaren uit elkaar. Had ik in 1988 toch moeten luisteren naar mijn collagae en kaartjes voor het concert in de Kuip moeten kopen.

iPod Touch (vervolg)

Het heeft ietsje langer geduurd dan beloofd en de kleur is blauw in plaats van zilver maar een kniesoor die daar op let. De iPod is binnen en voor € 149. Het is bijna voor niks. Meteen een kek hoesje er bij gekocht. Ben er blij mee.

iPod Touch

Op het moment gebruik ik mijn oude iPhone 4S om muziek in mijn auto af te spelen. Omdat deze telefoon inmiddels zo’n 8 jaar oud is en waarschijnlijk ook het eeuwige leven niet heeft, hou ik de markt voor wat betreft de iPod Touch goed in de gaten. Voor een 128GB model betaal je momenteel toch ruim € 300:

Dan heb je wel een roze model. Goud kan ook. Die is iets duurder:

Tot mijn grote verbazing zag ik dat het zilveren model momenteel bij Bol wel heel goedkoop is:

Die heb ik dus maar snel even besteld. Ben benieuwd of de iPod ook voor deze prijs geleverd gaat worden.

Mark Hollis

Gisteravond bereikte mij het nieuws dat Mark Hollis na, bleek vandaag, een kort ziekbed op 64 jarige leeftijd is overleden. Mark Hollis was oprichter en zanger van de band Talk Talk en bracht, na het uiteenvallen van de band, in 1998 nog één solo album uit waarna hij zich terugtrok uit de muziekbusiness omdat, zoals hij zelf zei, hij niet tegelijkertijd een goede vader kon zijn en op tournee kon gaan.

Ik kwam in aanraking met Talk Talk via goede vriend Dinesh die de LP It’s My Life had. Ik heb deze destijds van hem geleend en opgenomen op een cassette. Sindsdien was ik fan en kocht daarna zelf de LP The Colour Of Spring en later nog iedere cd die ik kon vinden. Memorabel was het concert van Talk Talk tijdens Veronica’s Rocknight in september 1984. Ik heb dat concert destijds van tv op een cassettebandje opgenomen en tot de dag van vandaag is dat één van mijn favoriete concerten waarnaar ik nog regelmatig luister. Tegenwoordig op een mp3 speler en niet meer van cassette trouwens.

Ook memorabel was het ten gehore brengen van het album Spirit Of Eden met begeleiding van prachtige beelden in het Omniversum in 1988.

Nieuwe muziek was er van Mark Hollis sinds 1998 niet meer te verwachten maar dat was met de tijdloze muziek die hij eerder maakte ook eigenlijk niet nodig. Blijft het feit dat deze sublieme songwriter en zanger te vroeg is heengegaan.