Vegan

Dat mensen vegan willen eten: be my guest. Maar vanmorgen kreeg ik bij de boodschappen als verrassing een zakje John West Vegan visvrije tonijn.

Ten eerste is visvrije tonijn een contradictio in terminis. Waar wil meneer John West een visvrije tonijn gaan vangen? Ten tweede: ik begrijp niet waarom die veganisten ons toch iedere keer weer in de maling willen nemen. Hamburgers zonder vlees, een vegan kipcorn. Wat is de reden van die poppenkast? Maak gewoon iets lekkers zonder vlees en vis en geef het een naam. Maar ga niet iets proberen te maken zonder vlees dat heel in de verte naar een hamburger smaakt. Noem het voor mijn part een veganisme maar niet een vegan hamburger. Dat komt zo geforceerd over. Vergeet het vleesvervangende label. Maak iets zonder vlees en zorg dat het lekker is zodat veel mensen het gaan eten en we minder koeien hoeven te slachten. Dat idee.

Morgan Wallen (2)

Gisteren in de virtuele rij gaan staan voor kaartjes voor het concert van Morgan Wallen op 3 september in de Ziggo Dome:

Dus dat zag er niet erg hoopvol uit. Maar uiteindelijk toch tickets kunnen scoren. Hoog en droog achterin tegenover het podium maar we zijn er in ieder geval bij.

In het voorprogramma treden Larry Fleet en Lauren Watkins

op.

Over Lauren Watkins in ieder geval later meer zoals je zult begrijpen.

David Sanborn

Eind jaren tachtig kwam ik in aanraking met fusion en aanverwante muziek. Eén van de artiesten die ik in die tijd ontdekte was David Sanborn. De eerste cd die ik van Sanborn aanschafte, was Upfront in 1992. Een heerlijk album waar o.a. ook Marcus Miller, Randy Brecker en Eric Clapton op meespelen. Als je goed luistert, kun je ze allemaal horen op de track Full House.

Wat ik op dat moment niet wist, is dat ik David al eerder had gehoord: hij speelt de solo op de song The Sad Café op het album The Long Run van de Eagles uit 1979. Hieronder een liveversie met een weergaloze David Sanborn.

Maar Sanborn speelde mee op een heleboel albums van bekende artiesten. Om er een paar te noemen: James Taylor, Bryan Ferry, Bruce Springsteen, Toto, Steely Dan, David Bowie, Paul Simon etc. etc.

Ook zijn album Pearls behoort tot mijn favorieten. Ik moet bekennen dat ik het album nooit heb gekocht maar geleend heb uit een cd-uitleenwinkel in de Vondelstraat en het album toen heb opgenomen op minidisc.

Voor zover ik weet heb ik Sanborn één keer live gezien. Dat was tijdens het North Sea Jazz festival in 1996.

Eerder deze week bereikte mij het nieuws dat Sanborn op 12 mei jl. op 78 jarige leeftijd is overleden.

Bert Visscher

In 1991 besloten we met een groep vrienden en vriendinnen om eens wat vaker naar het theater te gaan. Dat eerste seizoen resulteerde dat we naar drie cabaret voorstellingen gingen in theater Diligentia. Niet lang daarna besloten we om een abonnement te kopen voor de Rijswijkse Schouwburg.

En hoe ging dat dan? Iedereen bekeek het programma voor het komende theaterseizoen van de Rijswijkse Schouwburg en je gaf dan aan naar welke voostellingen je wilde. En volgens het meeste stemmen gelden principe werd er een aantal voorstellingen geselecteerd waar we dan kaarten voor bestelden.

En zo gebeurde het dat we op een gegeven moment bij een voorstelling van Bert Visscher zaten. Ik had Bert Visscher één keer op televisie gezien en had toen na even naar een andere zender gezapt. Ik vond Bert druk en vermoeiend. Dat had tot gevolg dat ik ook niet op Bert had gestemd voor ons nieuwe theater seizoen. En ik dus met een beetje tegenzin naar de voorstelling ging.

De voorstelling die we bezochten heette Voor Ons Hoeft Het Niet: Bert Visscher is stationschef. Zijn station is allang opgeheven, maar men is vergeten hem op te halen.

Eén van de sketches in die show was Petersons vogelgids op een diascherm.

En ik heb toen zo ongelooflijk gelachen dat ik vanaf dat moment ben ik fan van Bert Visscher. We zijn daarna nog naar meerdere theatervoorstellingen van Bert Visscher geweest. Na enig onderzoek mijnerzijds bleek dat ík in ieder geval sinds Voor Ons Hoeft Het Niet alle theatershows van Bert Visscher heb bijgewoond.

En sindsdien stemde ik natuurlijk wel op Bert als hij naar de Rijswijkse Schouwburg kwam.

Ergens vorig jaar kwam mijn zoon Max met het voorstel om naar de nieuwste voorstelling Dat zie je een ander niet doen te gaan. En zo zaten we gisteravond in theater Amare. En weer hebben we enorm gelachen. De voorstelling was een soort Best of Bert Visscher met veel oude sketches van bekende typetjes van Bert met (gedeeltelijk) nieuwe teksten. Ik vind Bert nog steeds druk en vermoeiend maar nu op een zeer positieve en vermakelijke manier.