Shaboozey

Zoals al vele malen gemeld, hou ik van countrymuziek. Ik keek vroeger voor inspiratie naar de Billboard Country Top 100 maar daar moet je al enige tijd niet misselijk voor betalen. Dus tegenwoordig kijk ik een paar keer per maand naar de iTunes Top 100 Country Songs Chart om op de hoogte te blijven van nieuwe country songs. En daar zag ik een week of wat geleden de naam van Shaboozey voorbijkomen. Over of zijn song A Bar Song country muziek is, kan je discussiëren natuurlijk. Maar of het nu country, klassiek of rock is, dat interesseert me eigenlijk niet. Het is gewoon een erg aanstekelijke song naar mijn mening. En ik hoor deze song ook regelmatig voorbij komen op de diverse social media.

Lees verder “Shaboozey”

Vegan

Dat mensen vegan willen eten: be my guest. Maar vanmorgen kreeg ik bij de boodschappen als verrassing een zakje John West Vegan visvrije tonijn.

Ten eerste is visvrije tonijn een contradictio in terminis. Waar wil meneer John West een visvrije tonijn gaan vangen? Ten tweede: ik begrijp niet waarom die veganisten ons toch iedere keer weer in de maling willen nemen. Hamburgers zonder vlees, een vegan kipcorn. Wat is de reden van die poppenkast? Maak gewoon iets lekkers zonder vlees en vis en geef het een naam. Maar ga niet iets proberen te maken zonder vlees dat heel in de verte naar een hamburger smaakt. Noem het voor mijn part een veganisme maar niet een vegan hamburger. Dat komt zo geforceerd over. Vergeet het vleesvervangende label. Maak iets zonder vlees en zorg dat het lekker is zodat veel mensen het gaan eten en we minder koeien hoeven te slachten. Dat idee.

Morgan Wallen (2)

Gisteren in de virtuele rij gaan staan voor kaartjes voor het concert van Morgan Wallen op 3 september in de Ziggo Dome:

Dus dat zag er niet erg hoopvol uit. Maar uiteindelijk toch tickets kunnen scoren. Hoog en droog achterin tegenover het podium maar we zijn er in ieder geval bij.

In het voorprogramma treden Larry Fleet en Lauren Watkins

op.

Over Lauren Watkins in ieder geval later meer zoals je zult begrijpen.

Brett Young In Concert

Afgelopen maandag was ik in Vredenburg, Utrecht voor het concert van Brett Young met in het voorprogramma Keaton Simmons. Na een heerlijke pizza bij restaurant De Markt (onverwachte naam voor een Italiaans restaurant) waren we ruim op tijd in Vredenburg. Er waren niet alleen “echte” country fans inclusief cowboy hoed maar er liep ook een flink aantal potentiëel-gillende-tieners rond. Ik vermoed dat de looks van Brett daar wellicht een reden voor kunnen zijn.

Na even wachten begon Keaton Simmons, de gitarist uit de band van Brett, op akoustische gitaar samen met de drummer uit diezelfde band op een cajon, met het voorprogramma. Keaton heeft een herkenbaar en aangenaam stemgeluid, speelt prima gitaar en kan een zaal vermaken. Uiteraard verrtolkte hij When I Go (uit de tv serie Suits) en Masterpiece, twee van zijn meest bekende songs.

Daarna was het de beurt aan Brett Young. Hij is niet alleen een erg goede zanger maar weet het publiek tussen de songs goed te boeien. Omdat ook de band goed op dreef was, werd het een erg goed concert waar bijna alle hits langs kwamen. Ik miste alleen 1,2,3 Mississippi, Running Away From Home en het titelnummer van zijn album Weekends Look A Little Different These Days.

Uiteraard maakte In Case You Didn’t Know (vrij vertaald “Als Kees het ook niet weet”), waar de bakvisjes voor waren gekomen, en Mercy deel uit van de setlist.

Al met al een prima concert. Ik ben nu twee keer naar Brett Young geweest en mocht hij weer komen dan is de kans erg groot dat ik er weer bij ben. Zijn songs die, zoals hij zelf ietwat spottend zei, ondanks dat hij met vrouw en twee dochters meer dan gelukkig is, vrijwel altijd over liefdesverdriet en break-ups gaan, zijn zeer goed in het gehoor liggende nummers die bij mij erg in de smaak vallen. Verder heeft Brett een erg goede stem, kan hij, met zijn uitstekende band, de songs van zijn albums prima live vertolken en weet hij bovendien met zijn grappen en charme de zaal helemaal in te pakken.

Erg leuk was dat bij het voorstellen van de band ieder bandlid, op de drummer na, een complete song mocht opvoeren. Ook de crewleden mochten, omdat het zulke goede muzikanten zijn, tijdens één song hun kunsten als begeleidingsband opvoeren.

Was er dan niks te klagen? Eigenlijk niet. Ik vond de cover Hallelujah van Leonard Cohen niet zo geslaagd maar dat komt meer omdat ik het een k*tnummer vind. De cover van Stick Season (Noah Kahan) was wel erg leuk.

Een clip die ik vond van afgelopen maandag:

Lees verder “Brett Young In Concert”