Steve Hackett (3)

Net terug uit Zoetermeer waar Steve Hackett met zijn band optrad in De Boerderij. Het optreden begon om 20:30 met een paar tracks van het meest recente album The Circus and the Nightwhale. Daarna kwam nog meer werk van de soloplaten van Hackett aan bod. Na de korte pauze werd het tijd voor Genesis materiaal. Zoals aangekondigd werd er vanwege de vijftigste verjaardag veel gespeeld van het album The Lamb Lies Down On Broadway. Maar ook het Genesis album Selling England By the Pound kwam uitgebreid aan bod. Om 23:15 lieten Steve en zijn band het publiek in vervoering achteer. De band van Steve is fenomenaal maar het gitaaarwerk van Steve zelf is buitenaards mooi. Af en toe lijkt het wel alsof de gitaar al geluid maakt als Steve naar de snaren kijkt. Zo makkelijk, lijkt het, laat hij de tonen uit zijn instrument zweven. Prachtig, prachtig, prachtig. En zeer bijzonder om de songs van Genesis die ik al ontelbare keren vanaf cd heb opgeslokt nu ook live te mogen horen. Ik heb Genesis een keer live gezien en dat was bijzonder maar om de oude songs te horen met Steve Hackett op gitaar is zo mogelijk nog mooier.

Onderstaand clips van 6 juli en hier een recensie.

Lees verder “Steve Hackett (3)”

Steve Hackett (2)

Hoewel er vanavond twee kwart finales van de EK voetbal worden gespeeld, ben ik desondanks aanwezig bij het concert van Steve Hackett in De Boerderij in Zoetermeer. Behalve dat Steve eigen werk speelt, waaronder zeer vermoedelijk werk van zijn meest recente album The Circus and the Nightwhale dat uit is sinds februari van dit jaar, staan er natuurlijk ook Genesis Greats op het programma. En er is, vanwege de vijftigste verjaardag van het album speciale aandacht voor het Genesis album The Lamb Lies Down On Broadway.

Ik kan me nog goed herinneren dat ik het album The Lamb van mijn moeder kreeg voor, ik vermoed, mijn verjaardag. Ik was toen wel al een liefhebber van Genesis maar ik was niet heel erg bekend met het werk van de band uit de tijd dat Peter Gabriel en Steve Hackett nog deel uitmaakten van de formatie. Dat tijdperk kenmerkt zich door hun progressieve rock en dat is toch heel wat anders dan, laten we zeggen, I Can’t Dance en Invisible Touch. Ook enorm goed maar anders, heel anders.

En ik moet zeggen dat toen ik The Lamb de eerste paar keren beluisterde vond ik het niks. Maar ik voelde me schuldig tegenover mijn moeder. Ze had haar best gedaan om de cd te bemachtigen en de dubbel cd was niet goedkoop. Dus heb ik mezelf gedwongen om het album te blijven beluisteren. En het album groeide na een paar keer luisteren. En nu vind ik het album erg goed. En ben ik blij dat Steve Hackett heeft beloofd om enkele tracks van het album live te spelen vanavond. Ik ben benieuwd. Met dank aan mijn moeder.

Een clip van gisteravond. Steve treedt vier avonden op in Zoetermeer.

Lees verder “Steve Hackett (2)”