Foto

Gisteren kwam ineens deze foto naar boven uit een lade:

Ik heb de foto geplaatst op de Facebook pagina van Radio Stad Den Haag met het volgende verhaaltje er bij:

Als ik me goed herinner is deze foto eind 1989 genomen in de Radio Stad Studio aan de Leyweg voor bij een interview dat Paul Metz met Rick Romijn en mijzelf had voor een blad van Radio Stad (was geen Beatbox volgens mij) naar aanleiding van onze succesvolle Nederlandstalige rap 
’t Is Nogal Wat.

Rick Romijn en ik hadden deze rap in eerste instantie gemaakt voor een programma op Radio Stad Den Haag dat we een keertje ’s avonds tussen 11 en 2 samen presenteerden vanaf de Leyweg. Na vele, vele enthousiaste reacties hebben we destijds als DJ Ricky en Skinny Hayes op verzoek van DJ Eric Blansjaar ook nog een speciale versie van de rap gemaakt over discotheek Amphion dat uiteindelijk resulteerde in een optreden voor een uitzinnige menigte in datzelfde Amphion (foto’s zijn op verzoek beschikbaar).

Ook zijn Rick en ik destijds nog op gesprek geweest bij een echte producer die serieuze plannen had voor een plaat en optredens inclusief danseressen. Maar omdat Rick en ik in die tijd niemand serieus namen (met uitzondering van enkele bloedmooie vrouwen dan) en dus ook deze producer niet, is dat destijds bij mooie plannen gebleven.

Er is nog wel even sprake geweest van een opvolgsingle. Dat werd een slow-rap rondom de volgende tekst:
“En weet je, dat is het leuke,
Al die meiden willen met ons……….
op de foto”.

Maar omdat Rick en ik nooit lang stil bleven staan bij zaken, was de Nederlandstalige rap voor ons op dat moment al weer een gepasseerd station en verlegden we onze aandacht naar andere, vernieuwende zaken. Zoals wellicht bekend heeft de Nederlandstalige rap later nog wel een enorme vlucht genomen. Maar onthou dus dat ook die stroming uiteindelijk in Den Haag is begonnen. In 1989 in de Studio van Radio Stad Den Haag om precies te zijn.

Op de foto: links DJ Ricky; rechts Skinny Hayes.

En enkele seconden later kreeg ik een vriendschapsverzoek van diezelfde Eric Blansjaar. Leuke dingen zijn dat.

Avondje Radio Stad Den Haag

Gisteravond ben ik naar Radio Stad Den Haag geweest. In eerste instantie om Eric Benjamin te zien mixen. Maar het werd daarnaast een erg gezellige avond. Ik heb o.a. bijgekletst met diezelfde Eric Benjamin die me een erg leuk plan ontvouwde waarover in de toekomst meer, Charlie Brussee, één van de twee auteurs van het nog te verschijnen boek over discotheek De Marathon en Michel Rogier, Haags gemeenteraadslid. En ik hoor je surfen: wat heb jij met politiek? En terecht. Michel was daar om het Haags gemeengoed dat Radio Stad toch echt is, van dichtbij mee te maken. En toen ik met hem stond te praten vertelde ik dat zijn achternaam mij erg bekend voorkwam. Dat vergt enige uitleg: net zoals vele families hadden wij vroeger een tante die geen familie was. Hoe ik haar precies ken weet ik niet eens meer. Wat ik nog wel weet is dat ik deze tante Zus mijn hele leven heb gekend. Tante Zus overleed op 26 januari 1997 op 83 jarige leeftijd en was altijd een zeer warm persoon waar we (mijn ouders, zus en ik) altijd welkom waren en zeer gezellige dagen en avonden mee hebben doorgebracht. Ik heb in de loop der tijd ook wat familieleden ontmoet van tante Zus en de familienaam van haar was Rogier. En laat diezelfde tante Zus nu de oma zijn geweest van Michel. Verder ook nog even staan praten met twee legendarische peilers van discotheek de Marathon: Frans Winterswijk en Esther Danser.

Het was al met al een erg leuke avond zoals je die moet koesteren.

Eerste uitzending US DanceTracks

Gisteravond was de eerste uitzending va US DanceTracks en de reacties die ik tot nu toe heb gekregen waren zeer positief. Erg leuk!

Wat ook erg leuk is, is het enthousiasme waarmee anderen bijdragen leveren aan de show. Zo heeft Scott Martin (iemand die ik tot voor kort niet kende en waarmee het contact tot nu toe beperkt is gebleven tot wat heen en weer appen en chatten) enkele zeer flitsende jingles gemaakt die we in de volgende uitzending hopen te kunnen gebruiken. Daarnaast heet Scott ook een prachtig logo gemaakt voor de show:

Mocht je de eerste uitzending van US DanceTracks gemist hebben (wat ik me niet kan voorstellen) dan kan je de show hier beluisteren en downloaden.

 

Radio perikelen deel 5

Voor het vorige deel klik je hier.

 

Ik ben erg slecht in jaartallen en kan je dan ook niet vertellen hoe lang we programma’s hebben gemaakt oor Kiss FM. Wat ik nog wel weet is dat het een erg leuke tijd was. In die tijd luisterde ik ook veel naar Radio Stad Den Haag. Mijn favoriete programma’s waren destijds o.a. Zweten Onder Het Eten en de Buh Parade. Op een gegeven moment begon ik met het schrijven van brieven naar beide programma’s. Ik schreef over dingen die ik meemaakte en verkondigde mijn mening over van alles en nog wat. De brieven werden, mij kennende, doorspekt met (pogingen tot) humor. Maar blijkbaar vielen de brieven in de smaak want ze werden steevast (prachtig woord trouwens) voorgelezen. Het werd bijna een vast item in de programma’s.

Toen ik een keer in discotheek Banana’s was (onder het Europa hotel in Scheveningen als ik me goed herinner)

Ingang discotheek Bananas

stapte ik op de dienstdoende dj’s af. Dat waren, wist i, Herman van Velzen en Mike de Mos. En dat waren nu ook de presentatoren van het eerder genoemde programma Zweten Onder Het Eten. Mike de Mos kwam naar me toe toen ik bij de DJ booth kwam staan en uit iets wat ik zei (voor de kenners: ik vroeg of de door mij aangevraagde plaat niet te veel klonk als het slaan tegen ijzeren pijpen) concludeerde Mike dat ik naar hun programma luisterde. Hij vroeg mijn naam en toen ik hem vertelde hoe ik heet verscheen een lach van herkenning op zijgezicht: de vaste brievenschrijver van het programma stond voor zijn neus. Enthousiast haalde hij meteen de ander DJ Herman van Velzen er bij.

Ik vond het ook erg leuk om de twee DJ’s nu in levende lijve te ontmoeten en dat zou uiteindelijk leiden tot mijn toetreding tot de crew van Radio Stad Den Haag. maar dat kon ik toen nog niet vermoeden.

Wordt vervolgd.

US DanceTracks en ijshockey

Afgelopen donderdag heb ik, uiteraard samen met Marcel, de eerste uitzending opgenomen van US DanceTracks, het programma dat we samen presenteren op Radio Stad Den Haag. We vonden het heel leuk om te doen. Na afloop nog zitten evalueren en er bleek nog wel het een en ander voor verbetering vatbaar. Maar dat is ook logisch want anders had ik wel iedere ochtend van 6 tot 10 op 538 een programma gehad, toch?

In de Radio Stad Den Haag studio.

En gisteren ben ik samen met Max naar De Uithof geweest alwaar we via de voetbalvereniging van Max  een ijshockeywedstrijd van Hijs Hokij hebben bijgewoond.

20151023_195835Enige jaren terug zijn we ook naar een aantal wedstrijden geweest en aangezien ijshockeywedstrijden erg leuk kunnen zijn, hebben we ons voorgenomen om wat vaker te gaan. En voor de prijzen hoef je het niet te laten:

Schermafbeelding 2015-10-24 om 13.36.37

Radio perikelen deel 4

Voor het vorige deel, klik je hier.

Kiss Fm was een wat groter succes dan Radio Gemini. Of beter:”minder klein succes”. Het werd in ieder geval wel serieuzer. Dat kwam ook omdat de Haagse radio-legende Arni Caprino (beter bekend als Peter Collins) zijn medewerking verleende aan Kiss FM. Arni had ook programma’s gemaakt voor Radio Penelope en toen waren we nog in de veronderstelling dat als je bij Radio Penelope programma’s had gemaakt, je kwaliteit moest hebben. En dat ging voor Peter Collins in ieder geval wel op. Peter (Arni) zorgde er bijvoorbeeld wel voor dat we de programma’s voor de luisteraars probeerden te maken en niet, zoals ten tijde van Radio Gemini, ter meerdere eer en glorie van onszelf.

Ik maakte destijds (1986) o.a. het programma Door Het Oog Van De Naald. Samen met André den Hartog “deden” we zondagavond van 6 tot 8. Een wat minder serieus programma wat, vonden we zelf, erg leuk was.  Een ander fameus programma op Kiss FM was The Final Kiss dat werd gepresenteerd door Marcel Stewart. Jerry Rush presenteerde de Kiss FM top 20 als ik het goed heb en we begonnen ieder uur met de Kiss FM Future Shot. Een soort alarmschijf maar dan beter. De allereerste Future Shot was Songbird van Kenny G:

Wordt vervolgd…